Bağlanıb zülfünə pozdum əhdi də, peymam da

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Bağlanıb zülfünə pozdum əhdi də, peymam da
Müəllif: Şeyx Qalib
Mənbə: Anar (1999). Min beş yüz ilin oğuz şeri. Antologiya, I kitab. (az). Bakı: "Azərbaycan". 2017-07-08 tarixində arxivləşdirilib. 2017-07-08 tarixində istifadə olunub.

Bağlanıb zülfünə pozdum əhdi də, peymam da
Çeşmani gördüm, unutdum dərdi də, dərmanı da.

Ey xoş ol məsti-məhəbbət kim xumari-eşqdən
Bir qədəh meylə dəyişmiş küfrü də, imam da.

Mərdi-biqayda belakeşliktədir arami-dil
Yoxsa çoxdan tərk edərdim canı da, cananı da.

Bəndeyi piri xərabatam ki, yoxdur siqləti
Zahidi zərrakın olsun elmi de, irfanı da.

Ateşi-cansuzi-dil-fiki-dəhani-dirüba
Aşiqin məlumudur peydası da, pünhanı da.

Çunkı dərd əhlinə həp biganələrdir çarə nə
Sən dəxi yad etmə Qalib, səbri də, samanı da.