Mərhum Mehdiqulu xan bu qəzəli Tiflis şəhərindən öz validəsi mərhumə Xurşidbanuya yazub

Mərhum Mehdiqulu xan bu qəzəli Tiflis şəhərindən öz validəsi mərhumə Xurşidbanuya yazub Müəllif: Xurşidbanu Natəvan

Mənbə: Xurşidbanu Natəvan. "Gül dəftəri". Bakı: "Elm və təhsil", 2024, 208 s.

Gərçe birun şodəm əzşəhre to əz qomrahi,

Leyk coz yade toəm nist digər həmrahi.

Əgəryolumu azıb sənin şəhərindən çıxsam da,

Sənin xatirindən başqa yolyoldaşım yoxdur.

Mirəvəm dər ğəme tənhayivo xod misuzəm,

Nist dər molke Qərabağ məra delxahi.

Təklik qəmindəgedirəm və özüm yanıram,

Qarabağ mülkündə mənim ürək dostum yoxdur.

Çe konəm şərhe ğəme duriye tənhaiye xod,

To ke həmdərde məni əz ğəme mən aqahi.

Səndən uzaqlığın və öz tənhalığımın qəmini nə şərh edim ki,

Sən mənimlə həmmdərdsən və qəmimdən agahsan.

Ağebətxake rəhe bade səba xahəm şod,

Ta məra bar bekuye to nomayəd rahi.

Sonunda badi-səbanın yolunun torpağı olacağam ki,

Sənin mənzilinin yolunu mənəgöstərsin.

Ğəme xod mən besəre zolfe to peyvənd konəm,

Ta mobəddel bederazi şəvəd an kutahi.

Öz qəmimi sənin saçının ucuna bağlayım ki,

O qısalıq uzunluqla əvəz edilsin.

Gər Vəfa rəft ze kuye to fəramuş məkon,

Bezəban daşt doayivo be sine ahi.

Vəfa sənin yanından gtsə də, unutma ki,

Dilində duası, sinəsində ahıvar idi.

Yad kon əz məno əzxake məne suxtedel,

Ey ke durize mən əz ğəme mən aqahi.

Mənivə mən ürəyiyanmışın torpağınıyada sal,

Ey məndən uzaq olub qəmimdən agah olan!

Yek foruğəst ke dər celvegəhe koun oftad,

Ke suye Kəbe keşəd qah be atəşqahi.

Məkanın özünü göstərməsində bir şöləvar ki,

Gah Kəbəyə tərəf,gah da atəşgaha tərəf yönəldir.

Təmam