Tilismi-gənc üçün bin ismi-ə’zəm yad tutdun, tut!

Tilsimi sındırıb, gənci töküb, ismi unutdun, tut!

Töküb mey, cami-mey tutmaq təmənnaın çıxar başdan,

Yüküş qanlar töküb, aləmdə çox xunabə yutdun, tut!

Şərabi-nab zövqündən nə hasil, çün deyil baqi,

Riyazi-ömrə min kəz su verib, axır qurutdun, tut!

Çü nə Cəmşid bulmuşdur bəqa keyfiyyətin, nə Cəm,

Bu bəzm içrə Cəmi-Cəmşid əlindən cam tutdun, tut!

Füzuli, qıl qiyas halin əhli-dəhr halindən,

Qumarü məkrü təzviri hiyəl əhlindən utdun, tut!