Vələh eyzən

Vələh eyzən Müəllif: Xurşidbanu Natəvan

Mənbə: Xurşidbanu Natəvan. "Gül dəftəri". Bakı: "Elm və təhsil", 2024, 208 s.

Ey bi to tire ruze məno ruzqare mən,

Hər şəb ğəme to yare məne ğəmkosare mən.

Eysənsiz günüm və ruzigarım qara olan,

Hərgecə sənin qəmin mən qəmçəkənin yoldaşı olur.

Əz nekhəte bənəfşevo sonbol çe hasel əst,

Pabənde zolfe tost dele biğərare mən.

Bənövşəvə sünbülün ətirindən nə çıxar?

Mənim aramsız ürəyim sənin saçına bağlıdır.

Avare bolboləm pəridəm ze qolşənət,

Virane aşiyane bovəd yad kare mən.

Sənin gülşənindən uçan avara bir bülbüləm,

Viran qalmışyuvamıyada salmaq işim olub.

Xunin sereşke mən rəvan şod be hər tərəf,

Qolhavo lalehast be doure kənare mən.

Qanlıgöz yaşım hər tərəfə axdı,

Yan-yörəmdəgüllərvə lalələr bitib.

Mən can sepordəm əz ğəme duri vəli delət

Hərgez nəsuxt bər məne bər ruzqare mən.

Uzaqlığının qəmindən mən canımı tapşırdım, ancaq ürəyin

Mənəvə mənim ruzigarıma heçyanmadı.

Nəbvəd əcəb ze xakəm əgər lale sərzənəd,

Səd qune ğəm nəhofte dele dağdare mən.

Torpağımdan lalə baş qaldırsa, əcəb olmaz,

Mənim dağlanmış ürəyimdəyüz cür qəm gizlənib.

Nəqqaşe ruzqar ke nəqşe kare ust,

Name Vəfa neveşt besənge məzare mən.

Plan çəkən ruzigar nəqqaşı

Mənim qəbir daşıma Vəfa adınıyazıb.