Yenə. Yenə məxmur çeşmin hər mənə baxdıqca qan eylər

Yenə məxmur çeşmin hər mənə baxdıqca qan eylər Müəllif: Mir Möhsün Nəvvab Tərcüməçilər: Əkrəm Bağırov, Nizami Məhərrəmov, Kamil Allahyarov, Fərrux Fərmanov

Mənbə: Nəvvab, Mir Möhsün. Təzkireyi-Nəvvab (PDF). Bakı: Elm. 2018.

Yenə məxmur çeşmin hər mənə baxdıqca qan eyi ər,

Tutubdur fitnə dünyanı, xəlayiq əl-əman eylər.

Xətadır, gər desəm o nərgisi-məstin xəta etmiş,

Yəqinimdir, əgər qan etmiş isə, qanə qan eylər.

Əgər qaşü gözün xişm ilə ima eyləsə bir dəm,

Könüldə fitnələr peyda olub,hər dəm fəğan eylər.

Nihani baxmağından iztirabi-könlüm əfzundur,

Nə cadudur ki, hər dəm kəşfı-əsrari-nihan eylər?

Açıb mürği-dilim qonmuş səri-zülfı-pərişanə,

Bəla sərmənzilində, gör, nə qafil aşiyan eylər.

Üzün dövründə zülfün küfrə bənzər, tutmuş imani,

Hərami xeylini kim belə gəncə pasiban eylər?

Səba zülfün nəsimin gər aparsa vadiyi-Çinə,

Xütən səhrasını mişkin edib, ənbərfəşan eylər.

Rəqibi görməsin bir nişat, ya Rəb, cami-işrətdən,

Ki, məndən bisəbəb ol şux məsti sərgəran eylər.

Əgər qəhr aləminə gəlmiş olsa ol məhi-taban,

Nə etsə cana - minnət, çünki yari-mehriban eylər.

Derlər dərdi-eşqin adəm öldürməz, dürüstdür bu,

Və leykən ömrlər mən kimi zarü Natəvan eylər.