Bu səhifə korrektə edilib
Götürüb dəstinə gəzdirsən ağı,
Mən olmuşam ala gözün dustağı.
Məhşər, qiyamətdi ayrılıq çağı,
Dolansın boynuma qol yavaş-yavaş.
Sərinə qoyubsan qızıldan tacı,
Düşüb Abdullanın bil ehtiyacı.
Müddətdi xəstəyəm, dəhanım acı,
Süzülür ləbindən bal yavaş-yavaş.
ZÜLFLƏRİN
O qızıl şananı alıb dəstinə,
Nazik əllərinlə dara zülflərin.
Çin-çin eylə dal gərdənə həmayıl,
Məlhəm eylə, bağla yara zülflərin.
Gözəl görməmişəm belə bir maya,
Qoy söz deyim, a gərdəni minaya.
Camalın bənzətdim günəşə, aya,
Saldı məni ahu-zara zülflərin.
Bu baxışın neçə canlar alacaq,
Almasa da qeyri hala salacaq.
Şahmar kimi çoxlarını çalacaq,
Nə göyçək yaraşır qara zülflərin.
52