İranlılar (Əliqulu Qəmküsar)

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Disambig.svg Eyni adda digər əsərlər üçün dəqiqləşdirmə səhifəsinə baxın.
İranlılar (Əliqulu Qəmküsar)
Müəllif: Əliqulu Qəmküsar
Satirik şeir
Mənbə: Əliqulu Qəmküsar (2006). Seçilmiş əsərləri (az). "Şərq-Qərb". ISBN 978-9952-34-046-4. 2017-06-19 tarixində arxivləşdirilib. 2017-06-19 tarixində istifadə olunub.

Barəkallah, çox nəcib insandılar iranhlar,
Her kim eşşəksə ona palandılar ıranlılar.

Gəlməmişdən Məmdəii uymuşdular məşrutəyə,
Etiraz etmişdiiər her bimürüvvet iutiye,
Nitqidə natiqləri benzərdi sanki tutiyə,
Zənn edərdi cümlə, şəksiz, qandılar iranlılar.

Hər şəhərde, qəryedə yapmışdtlar bir əncümən,
Coqə-coqe toplanıb eylərdiler fikri-vəten,
Dəm vuraxdı cövri-istibdadidən hər btr yetən,
Guya hürriyyətə qurbandılar iranlılar.

Bənzəyirdi hər biri eşqi-vetən mecnununa,
Can nisar etmişdilər meşrutenin qanununa,
Filhəqiqət, çoxları qoltan olub öz xununa,
Canü dildən işbu narə yandılar iranlılar.

Eylə kİ, xaqani-mənfur eylədi əzmi-vətən,
Dövrünə cəm oldular türkman kimi zağu-zəğan,
Dəfeyi-əvvəi Süpehdar oldu bir peymanşikən,
İrticaya tazədən toplandılar iranlılar.

Əncümənlər hər tərəfdə özgə btr şekl aldılar,
Dövreyi-mənhusi-İstİbdadı yada saldılar,
Vadiyi-cəhlü cəhalətdə hərasan qaldılar,
Əhdü peymanı, hüququ dandılar iranhlar,

Lövhəşaiiah, hanst bir nöqsanlarm tedad edim,
Hansı bir nəğzi-vəfa etdikiərin İnşad edim,
Min deyil, beş min deyİl, mən hansını dəryad edim,
Müxtəsor, bir heykəh-bicandılar iranlılar.

Hər nə məclis qurdular, hər yerde şura etdilər,
Bİr ətin, bir əkməgin taksində deva etdiler,
Hər yerin hakimlərin bir bİsərüpa etdilər,
Onların hər məkrinə tovlandılar iranlılar,

Aldı qanuni-əsası çünki duzdan-maliyat
Mülkədara, rancbərə bəxş etdi bir tərzi-həyat,
Zülmdən istərdi tapsın məmİəkot bir az nəcat,
01 səbəbdən məhvinə davrandılar irantılar.

Heç rəvadırmı əkinçi, ciftçi yeksər kam ala?
Nazi-pərvər şahzadə küçələrdə ac qala,
Müslümü gəbrü nəsarayə bərabər ədİ ola,
Mərhaba olsun ki, qədrdandılar iranlılar.

Altı min illik hökumət millətə əyməz boyun,
Hcç görübsənmi, çobansız otlaya bilsİn qoyun?
Düşdü meydanə beş-on dinsiz çıxartdı min oyun,
Ol oyundan, ıştə, bağrı qandılar iranlılar.

Aforin məşrutəyə bedxah olan oğlanlara,
Gündə istefa verən, eraz edən əyanlara,
Şükr kim şimdi baxan yox nahaq axmış qanlara,
İrticaya qəlbdən xahandılar iranlılar.

  • “Molla Nəsrəddin".4 avqust 1911, N 28