Əzrayılın kələyi

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Rəvayətlər. Əzrayılın kələyi
Müəllif: Şifahi xalq ədəbiyyatı


Bir gün bir kişi çörək yeyirmiş. Pişiyi evdəymiş, iti eşikdə. Qapı da açıq imiş. Kişi eşidir ki, it pişiyə deyir:

– Sən orda yeyirsən, mən burda acam.

Pişik deyir:

– Mənim yediyim xırdaca bir tikədi. Onu sənə versəm, özüm ac qalaram. Sabah ağamın nəri öləcək. Onda doyunca yeyərsən.

Kişi tez aparıb nəri satır. Axşamı it yenə pişiyə deyir:

– Bə məni niyə aldatdın?

Pişik deyir:

– Onda, sabah ağamın kəhər atı öləcək, ondan yeyərsən.

Kişi aparıb atı da satır. Axşam it pişiyə deyir:

– Məni yenə aldatdın. Axı neçə gündü acam, nə yeyim bəs?

Pişik deyir:

– Onda sabah ağamızın özü öləcək, ehsan verəcəklər, doyunca yeyərsən.

Kişi qorxuya düşür, amma əli hara yetəcək. Səhərisi gün Əzrayıl gəlib onun canını alır.

Mənbə[redaktə]