Buzlu cəhənnəm

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Buzlu cəhənnəm
Müəllif: Əmin Abid Gültəkin
Mənbə: Anar (1999). Min beş yüz ilin oğuz şeri. Antologiya, I kitab. (az). Bakı: "Azərbaycan". 2017-07-08 tarixində arxivləşdirilib. 2017-07-08 tarixində istifadə olunub.

Ruslar tərəfmdən Sibiriyaya sürülən azəri qardaşlanma
Sibiriya, ey soyuq və qorxunc dəniz,
Şimalın köksündə uyuma səssiz,
Qalx bir müsafır gəldi, diqqət et:
Sənə hədiyyələr gətirdi - vəhşət...
Elinin buzunu eşqlə ərit,
Çıx, acıyan qəlb ilə qucağını aç,
hədiyyən: bir dəmət saralmış igit,
Hamsı bitkin, hamsı xəstə, hamsı ac!
Ey siz, ey ölümün qorxunc yolunda
Dəmir addımlarla yürüyən gənclər!
Siz ey bir taleyin gizli qolunda
Yürürkən quzeydə çürüyən gənclər.
Uzadımz mənə siz əlinizi,
Təbrik edirəm mən, igidlər sizi!
Baş əymədiniz siz haq yeyənlərə,
Dediniz yaşamaz Azəri haqsız.
Sizi kəsmək üçün enən xencərə
“Hürriyyət istəriz” deyə yazdmız.
Səlamat yoludur getdiyiniz yol.
Günəşlər doğacaq izlərinizdə.
Yalnız deyilsiniz, yoldaşınız bol,
Bir limanlı millət var yerinizdə
Düşmən saldırsa da dörd qoldan sizə
Qorxmayın: “qurtuluş pək muhal” - deyə,
Biz də gəliyoruz o yoldan sizə,
İstiqlal... istiqlal... istiqlal, deyə!
Düşün ki, hamsını düşmən soldurmuş...
Hicran qelblərinə bir damğa vurmuş...
Onlan yollamış bədbəxt bir diyar:
Qəlblərində kədər, gözlərində nəm,
Onlan incitmə, yetimlər onlar,
Ey soyuqla yaxan buzlu cəhənnəm!
Söylə tapındığın məbudun qtşa:
Qucağında çılpaq uyuyanlar var;
Actsın məhv olan bu yaşayışa
Dinsin qasırğalar, həp fırtmalar.
Soyuğun altında bir yumaq kimi,
Gömüldüyü qara,
Ruzigarlann ilıq bir qucaq kimi, açılsın onlara.
Uf... bu boğucuq qaranlıq
Nerdən endi gözəl yerə?
Tıxandı hər nəfəs artıq
Sanki boğuluyor kürə...
Bulanlıq bir kökün kirli yaxası
Yerdə sürünüyor, iştə: tundra...
Sibirya, Sibirya... əvət Sibirya;
Təbietin o bir zalım ÇEKA-sı
Anne!
Yenə nələr düşündün ki, doldu gözlərin?
Rahatsızmı yoxsa sənin də yerin?
Yoxsa oğlunumu sən xatırladın?
Yox... onu düşünmə, indi övladın
Buzlu üfuqlərin qucağındadır;
Əmdikcə soyuğu “daha ver” deyir.
Qəlbindəki alov, bax, nələr deyir.
Sil göz yaşlarını, dur, bəklə onu
Her donduran qışın bahardır sonu.