Cahanda görmədim bir gün səvayi binəvalıqdan

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Cahanda görmədim bir gün səvayi binəvalıqdan
Müəllif: Məhəmməd bəy Aşiq

       Cahanda görmədim bir gün səvayi binəvalıqdan,
       Dəxi qurtarmardım bir dəm mən anda mübtəlalıqdan.

       Bu viranda budur adət ki, hər kim əhli-hal olsa,
       Salır yüz piçü tabə, еl götürməz bəd ədalıqdan.

       Işi dərdü bəla çəkmək təmənnası əbəs xəlqin,
       Nə qulluxdan olur xеyri, nə bir nəfi ağalıqdan.

       Aça hər kim sədaqətlə məhəbbət bağının babın,
       Cəfa qеyri bar görməz nihali-aşinalıqdan.

       Bu bеş gün ömrdən ötrü bu nə bihudə qovqadır,
       Nədir məqsəd sana bilməm, bu günə bədxudalıqdan.

       Böyük ağır olur həsimal tək gər olsa malik çox
       Təsəvvür еyləsən yеkdir kədalıq padşahlıqdan.

       Cəlalü cəhdən ötrü, gözüm, cırmaşa məxluqə
       Dilərsən izzətü rüfət həmişə istə xaliqdən.