Ey sitəmkar məni rüsvayi-cahan eyləmisən

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Ey sitəmkar məni rüsvayi-cahan eyləmisən
Müəllif: Heyran xanım Dünbüli
Mənbə: Anar (1999). Min beş yüz ilin oğuz şeri. Antologiya, I kitab. (az). Bakı: "Azərbaycan". 2017-07-08 tarixində arxivləşdirilib. 2017-07-08 tarixində istifadə olunub.

Ey sitəmkar məni rüsvayi-cahan eyləmisən
Gözümün yaşını çün Dəclə ravan eyləmisən.
Həmnişin eyləmisən düşməni, ey mayeyi-naz
Rəşkdən canım alıb bağnmı qan eyləmisən.
Gün kimi arizinə zülfi-çəlipanı salıb
Günü gör, əbru-siyah altda nihan eyləmisən.
Nazilə, işvə ile seyr eləyib gülzan
Göstərib möcüzə sən sərvi-rəvan eyləmisən.
Bir canım var idi, ey şux ki, aldm o zaman,
Özgə can dəxi bu bikəsdə güman eyləmisən.
Qaşlann taği-sitəm almış ələ, kipriyin ox,
Öldürürsən məni, nahaq yerə qan eyləmisən.
Neçin ey şux niqabın götürübsən üzdən,
Ruyi-xurşidvəşi xalqa əyan eyləmisən.
Almısan ağlımı sərdən mənim, ey afəti-can
Qəddimi möhnəti-hicrində kəman eyləmisən.
Həsrəti vəslin ilə, ey mahi-mən, Heyranı
Başı yerdə, gözü yolda nigaran eyləmisən.