Holavarlar

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Holavarlar
Müəllif: Şifahi xalq ədəbiyyatı

Axşamlar, ay axşamlar,
Şamlar yanar axşamlar.
El-ulus evdə yatır,
Xodək harda axşamlar.
 
Bicə-bicə əkizlər,
Xodaq yerdə nə gizlər?
Qara kəl yorulanda,
Dartar, çəkər öküzlər
 
Qara kəl asta gedər,
Dolanar, dosta gedər.
Ay qaranlıq gecədə,
Hastabahasta gedər.
 
Qara kəl gedər işə,
Qorxum var bağrı şişə.
Nola bir bulud gələ,
Yağış yağa, nəm düşə.
 
Qara kəl, ilim barı,
De dərdin, bilim barı.
Məni mağmın eyləmə,
Açılsın dilim, barı.

Qara kəlim aranda,
Çıxar gün qızaranda.
Xodaq murada çatır,
Kəlindən bar alanda.

Qara kəlim, gündə mən,
Kölgədə sən, gündə mən.
Sən yat qaya dibində,
Qoy qaralım gündə mən.

Qaşqa kəlim boz, ala,
Tarlaya saldım yola.
Tay öküzlə iş aşmaz,
Öküz gərək cüt ola.

Qızıl öküzüm, yeri,
Qoyma şum qala, yeri,
İti tərpən, maralım,
Düşmənlər baxır bəri

Dağ döşündə yatana,
Gün gedər ay batana.
Qara kəlim qarğıyar,
Kotan macı tutana.

Dağların enişi var,
Diki var, enişi var.
Cütə gedən öküzün,
Özünün yerişi var.

Gözlə xoruz banını,
Kəllər işdə tanını,
Cütə getməyən öküz,
Yerişindən tanını.

Gün düşdü qar üstünə,
Bağçada bar üstünə.
Tənbəl yatan öküzün,
Quşlar qonar üstünə.

Öküz qıyar canını,
Bilməz qamçı sayını,
Qayış çəkən qaşqa kəl,
İş başında tanını.

Öküzlər qoşa getdi,
İşlədi, coşa getdi.
Kotan macı qırıldı,
Zəhmətim boşa getdi.

Mənbə[redaktə]

  • Azərbaycan bayatıları. Bakı, 2004.