Laylalar

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Laylalar
Müəllif: Şifahi xalq ədəbiyyatı

A lay-lay, gülüm lay-lay,
Gülüm, bülbülüm lay-lay.
Böyü, sənin sayəndə,
Mən də bir gülüm, lay-lay.

A lay-lay, quzum lay-lay,
Ayım, ulduzum lay-lay.
Sən hasilə çatınca,
Hər dərdə dözüm, lay-lay.

A lay-lay, yenə lay-lay,
Can deyim sənə lay-lay.
Sənə gələn dərd, bəla,
Qoy gəlsin mənə lay-lay.

Atım, tutum bu balanı,
Şəkərə qatım bu balanı.
Atası evə gələndə,
Qabağa tutum bu balanı.

Balam gəlir yatmağa,
Böyüyüb boy atmağa.
Sabah yuxusu şirin.
Qıymaram oyatmağa.

Balam yatır beşikdә,
Bülbül oxur eşikdә.
Sәn yat, yuxun algilәn,
Mәn durmuşam keşikdә

Balamın əl yaylığı,
Ortası zər yaylığı.
Hərə bir kərə desin,
Balama can sağlığı.

Dağların lalasına,
Gözlərin qarasına.
Analar qurban olsun,
Öz körpə balasına.

Dağların lalasına,
Gül düşüb talasına.
Bacılar qurban olsun,
Qardaşın balasına.

Dağların qalasına,
Baharın lalasına.
Balama qurban ollam,
İllah da balasına.

Əzizim, lalasına,
Bu dağın talasına.
Əzәl balama qurban,
Sonra da balasına.

Əziziyəm, zirəsən,
Zəfəransan, zirəsən.
Qurban olum o günə,
Bir qapıdan girəsən.

Gәlin çıxaq damlara,
Yalvaraq adamlara.
Su tökәk, çadır quraq,
Dәdәn gәlәn yollara.

Xırdacasan, məzəsən,
Sən hər güldən təzəsən.
Qurban olum o günə,
Ayaq tutub gəzəsən.

Qızıl gül bitib suda,
Birin çәk, birin buda.
Mәn durum keşiyindә,
Sәn yat şirin yuxuda

Laylay bala, gül bala,
Atmaz elin el, bala.
Başa bәla gәtirәn,
Əvvәl olar dil, bala.

Laylay, balam aslana,
Bәnzәri var aslana.
Ananın könlü qıymaz,
Bala gözü islana.

Laylay, balam ayıxıb,
Süd süzlәyib acıxıb.
Ya kal durub yuxudan,
Ya qucağa darıxıb.

Laylay, balam boyuna,
Qurban kәsim boyuna.
Ölmәyәydim, görәydim,
Qızlar gәlsin toyuna

Laylay çallam balama,
Xumar gözlü balama.
Yan üzәrlik, qadalar
Toxunmasın balama.

Laylay, dağı qar alıb,
Ağaclardan bar alıb.
Balamın gözlәri tәk,
Hava rәngi qaralıb.

Lay-lay dedim adına,
Hay yetişsin dadına.
Boya-başa çatanda,
Məni də sal yadına.

Lay-lay dedim biləsən,
Düşməyəsən dilə sən.
Boya-buxuna çatıb.
Oynayasan, güləsən.

Laylay dedim boyuna,
Balam getsin qoyuna.
Sürüynәn quzu gәlәr,
Naz balamın toyuna.

Laylay dedim boyunca,
Baş yasdığa qoyunca.
Yat sәn gül yatağında,
Baxım sәnә doyunca

Laylay deyim boyunca,
Baş yasdığa qoyunca.
Pardaxlan qızılgülüm,
Bir iylәyim doyunca

Laylay dedim, can dedim,
Yuxudan oyan dedim.
Sən yuxudan durunca,
Canımı qurban dedim.

Laylay dedim gülüncә,
Danışınca, gülüncә.
Balama laylay dedim,
Ellәrinin dilincә.

Laylay dedim sәsilә,
Sәn dә yat hәvәsilә.
Bağçada bülbül oxur,
Gül açar nәğmәsilә.
 
Laylay dedim, yatasan,
Qızılgülə batasan.
Qızılgülün içində,
Şirin yuxu tapasan.

Laylay dedim yatınca,
Gözlәrәm ay batınca.
Gözümә şiş batırram,
Sәn hasilә çatınca

Laylay, göydә ağ bulud,
Dәrә bulud, dağ bulud.
Qıymam balam ağlaya,
Sәn dayanma, yağ, bulud

Laylay, gözündә qara,
Sürmә gözündә qara.
Bir belә ağlamaqdan,
Qalmaz gözündә qara.

Laylay hәyatım, bala,
Arzu, muradım, bala.
Nә ki şirin– şәkәr var,
Yuxuna qatım, bala.

Laylay, qadan daşlara,
Qoyun, quzu, qoşlara.
Qara telin bәnzәyir
Göy kәkilli quşlara.

Laylay, qaşları çatma,
Kirpik, oxların atma.
Yatanda da ayıq yat,
Yatanları oyatma.

Laylay quşlar havada,
Balaları yuvada.
Gecә-gündüz әllәrim
Sәnin üçün duada.

Laylay nazım ağlama,
Sözüm, sazım ağlama.
Yazda dolan bulud tәk,
Can-cığazım ağlama.

Laylay ürәyim, bala,
Arzum, dilәyim, bala.
Ürәyimin bağından
Açan çiçәyim, bala

Laylayım el başına,
Sancılsın tel başına.
Səni kim istəməsə,
Qalmasın il başına.

Laylayın başı qara,
Gözlәri, qaşı qara.
Lala kimin gözündә,
Bir xal var, başı qara.

Laylayın huşla yuxla,
Qәmlәri boşla yuxla.
Bu yan çәmәn, o yan gül,
Birini xoşla yuxla.

Laylayın ilmә-ilmә,
Kim atdı dağda güllә?
Yaralı ov gözündәn,
Qan axdı gilә-gilә.

Laylayın lala-lala,
Dağdan axdı şalala.
Gözlәrin ulduzlara,
Qaşın bәnzәr hilala.

Laylayın otağında,
Gül töküm yatağında.
Gül açılsın qönçәsı,
Qızarsın yanağında

Laylayın öz dilindә,
Çalaram öz dilindә.
Ruzusu bol olarmış,
Olan quzu ilindә

Laylayın uca-uca,
Dağların boyu uca.
Körpәlәr cavan oldu,
Öldülәr qarı-qoca.

Laylayınam, baş qara,
Gözün üstә qaş qara.
Ana könlü oxşayır,
Dağda әrimiş qara.

Oxunur әzan, bala,
Dur geyin, bәzәn, bala.
Boyuna anan qurban,
Tap-tapı gәzәn bala.

Oyaq qallam yatınca,
Gözlәrәm ay batınca.
Qolum yasdıq eylәrәm,
Sәn hasilә çatınca.

Sarı gül sayasına,
Qızılgül tayasına.
Tanrı sәni saxlasın,
Bizim gül sayasına.

Yatmaz gecә,
Yar yarın atmaz gecә.
Ana baladan ayrı,
Dincәlib yatmaz gecә.

Yeni gül-çiçək olsun,
Yarpağı ləçək olsun.
Bir bala göstərin ki,
Balamdan göyçək olsun.

Yurd yox, anadan sora,
Gül yox, laladan sora.
Anaya nә әzizdir
Körpә baladan sora?

Mənbə[redaktə]

  • [1] GÜNEY AZƏRBAYCAN FOLKLORU V KİTAB BAKI – 2015