Qızqala

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Rəvayətlər. Qızqala
Müəllif: Şifahi xalq ədəbiyyatı


Arpaçay vadisində iki tayfa yaşayırmış. Bu tayfalar həmişə torpaq üstə dava salarmış. Bunlardan biri Muğanlı tayfası, o biri də Aranlı tayfası adlanırmış. Muğanlı tayfa başçısının igid bir oğlu, Aranlı başçısının gözəl bir qızı varmış. Bir günləri oğlan bu tayfadan, qız da o tayfadan çayın qırağına yenirlər. Uzaqdan-uzağa bir könüldən min könülə bir-birinə aşiq olurlar. Oğlan çayı üzüb qızın yanına keçir. Görüşürlər, bir-birinə könül verib, əhd-peyman bağlayırlar. Heç kəs bilməsin deyə hər gün gecə görüşməyi qərarlaşdırırlar. Şərtləşirlər ki, görüşdən qabaq oğlan o tayda Qaratəpə dağında tonqal qalamalıdı, qız da bu tayda. Aralarında söz kəsirlər ki, kim əhdə vəfasız çıxsa özün tonqalda yandırsın və o tonqalın üzərindən tullansın əgər, tullanmasalar edam olunsun.

Bu yolda onlar çox görüşürlər. Bir gün oğlan tonqal qalayıb gözləyir. Görür o tayda tonqal yanmır. İkinci gecə də belə keçir. Üçüncü gün oğlan qızın toyu olduğunu eşidir. Anlayır ki, sevgilisi əhdinə vəfasız çıxıb. Gen dünya oğlana dar gəlir. Fikirləşir ki, bundan sonra onun yaşamağı nə yaşamaqdı. Özünü qaladığı tonqala atır. Amma vəfasız olmadığından odda yanmır. Ağ bir daşa dönür. Deyilənə görə, o vaxtdan el arasında bura Oğlanqala, qızın yaşadığı yer də Qızqala adlanır. Camaat indi də Axır çərşənbədə Ağ daşda od qalayır, oranı müqəddəs yer kimi tanıyır.

Mənbə[redaktə]