Yenə oldum əsiri, ah! bir şuxı-sitəmkarın

Vikimənbə saytından
Jump to navigation Jump to search
Yenə oldum əsiri, ah! bir şuxı-sitəmkarın
Müəllif: Nədim
Mənbə: Anar (1999). Min beş yüz ilin oğuz şeri. Antologiya, I kitab. (az). Bakı: "Azərbaycan". 2017-07-08 tarixində arxivləşdirilib. 2017-07-08 tarixində istifadə olunub.

Yenə oldum əsiri, ah! bir şuxı-sitəmkann
Ki dilbər sevməmiş, bilməz bəlasın aşiqi-zann.
Nə kafirliklerin ğördüm mən ol zülfi-siyahkann
O əbıunun, o zalım qemzənin, ol çeşmi-məkkann.
O tifli-nazı göıdüm, nıyünə xuışid əsər etmiş
Xebərdar olmamışdım, sonra bildim neyləmış, netmış.
-Məgər zahm qaçıb tenhaca Sədabadadək getmış
Tamaşa eyləmiş alayını şevketli Xunkann.
Gəzərmiş qəsrin etrafında yer-yer tazə mahrular
Mükehhäl gözlü, şirin sozlü, Leyla üzlü ahular.
Hemən alqış sədasın andmrmış çağlıyan sular.
Edərlermiş duasın padişahi-madelətkann.
Gözelsən, bibədəlsən, şuxsan, aşuftesən, cana
Söz olmaz hüsnünə, gəlməz nəzirin aləmə, haqqa.
Sənin her cövrine min can ilə səbr eylərəm, amma
Meni pək öldürür, ey bivəfa ellərlə bazann.
Bu gün bir məhrəmi-əsrar yari-nüktəpiradan
Eşitdim kim sayıb üşşaqını, ey şuxi-simintən!
“Nedimi-zarə bənzər aşiqim yoxdur” demişsən sən
Əfendim, iştə vardır: mən esirin, mən giriftann...